Hoe zou het zijn? Werken met klei.

Het kriebelt misschien al langer, maar je stelt de beslissing uit. ‘Klei aan mijn handen, niets voor mij.’

Al tijdens de eerste lessen weet je het. Voeling krijgen met de klei, technieken aanleren, trots zijn op je eerste handgemaakte creaties. Zo ging het voor mij.

Ik volgde les aan het atelier Keramiek bij BKO Kunstacademie in Overijse. Gedurende 5 jaar leerde ik verschillende opbouw- en glazuurtechnieken aan. Tijdens de 2 specialisatiejaren die daarop volgden, kreeg ik de kans om mijn eigen ontwerp uit te werken en tentoon te stellen.

mijn werk -

Werken met klei begon voor mij als een zoektocht. Zoeken naar rust, ordenen van gedachten, pauze nemen, maar vooral loslaten.

Al snel werd duidelijk dat mijn interesse ging naar het gebruik van gietklei en dat is voor mij een doordacht technisch proces. Het schetsen vooraf, het maken en stapelen van gipsmallen, het inkleuren en gieten van de klei, het droog- en bakproces. Het resultaat is telkens weer verrassend anders. Elk stuk in zijn unieke vorm, speels en eindeloos te combineren, abstract en puur. 

Dit proces maakt dat loslaten niet vanzelfsprekend is.

Werken met klei. Het proces van ‘bezig zijn’. Het uitwerken van een idee, dat oorspronkelijke idee dat voortdurend zijn eigen weg zoekt. Het afwerken waarbij gedachten lijken af te dwalen. De nieuwsgierigheid en euforie bij het openen van de oven. Is dat dan loslaten?